|
|
تاريخ :
بيست و پنجم مرداد 1405 ساعت 11:55
|
|
کد : 7272
|
دشواریِ جانکاهِ تشخیص ابتلا به سرطان، نباید با رنج مضاعف مسافت و غربت درآمیزد.
عدالت در سلامت حکم میکند که بیمار و خانواده او، دغدغهای فراتر از فرآیند درمان نداشته باشند؛ از این رو، پیمودن صدها یا هزاران کیلومتر راه برای دستیابی به مراکز درمانی، خللی است که با پیشرفتهای سالیان اخیر در کشور، به سوی محو شدن گام برداشته است.
روزی را بهیاد میآوریم که تنگنای دسترسی به درمانهای نوین، بیماران را بر سر دوراهیِ دشوارِ اعزام به خارج از کشور یا انتظار در صفهای فرساینده قرار میداد. عبور از آن دوران، نه تنها نیازمند اراده، بلکه مستلزم یک میثاق ملی برای «ظرفیتسازی زیرساختی» بود.
جمهوری اسلامی ایران طی سالیان متمادی با تمرکز بر توسعه قطبهای تخصصی انکولوژی، استقرار سامانههای پیشرفته پرتودرمانی (رادیوتراپی)، ارتقای توانمندیهای تشخیصی و تربیت نیروی انسانی متخصص در قالب تیمهای چندرشتهای، مسیر اعتلای خدمات درمانی را هموار کرد.
در این میان، هیئت امنای صرفهجویی ارزی در معالجه بیماران، با نقشی راهبردی در تأمین فناوریهای استراتژیک و تجهیز بیمارستانهایی که امروز ستونهای استوارِ درمان سرطان در ایران محسوب میشوند، سهمی بسزا در این تحول ساختاری ایفا نموده است.
اما غایت این تلاشها، نه صرفاً انباشت فناوری، که «کرامت بیمار» است.
دستاورد حقیقی ما، زمانی معنا یافت که بیمار توانست باکیفیتترین خدمات درمانی را در کوتاهترین زمان ممکن و در سایه آرامشِ کانون خانواده دریافت کند. این رویکرد، علاوه بر بینیاز کردن کشور از اعزام بیمار به خارج، زیربنای نظام سلامتی را بنا نهاد که امروز با اقتدار در برابر یکی از صعبعلاجترین بیماریهای عصر حاضر ایستادگی میکند.
امروز، پیشرفتهای حوزه سرطان در ایران بر مدار نوآوری، تخصص بالینی و سرمایهگذاری هوشمندانه در زیرساختها استمرار دارد. با وجود ظهور پیاپی فناوریهای نوظهور، اصل بنیادین ما کماکان خللناپذیر است:
تحول در نظام سلامت، تملک ابزارهای پیچیده نیست؛ بلکه رساندن ثمره هر نوآوری به دست محتاجترین بیماران است.
این آرمان، همچنان قطبنمای حرکت هیئت امنای ارزی در تقویت زنجیرههای تأمین تابآور، حمایت از انتقال دانش فنی و گسترش دسترسی پایدار به دارو و تجهیزات پزشکی است.
با این باور که هر گام رو به جلو در عرصه سلامت، باید فاصلهی «درمان» تا «مردم» را کوتاهتر سازد، نه آنکه مردم را برای درمان، راهی سفرهای دور و دراز کند.
|
|